အာဏာရှင်စနစ်များကနေ ဒီမိုကရေစီစနစ်ကိုပြောင်းလဲသွားခြင်းလို့လေ့လာကြည့်ခြင်း(အပိုင်း၃)

အစားထိုးခြင်း (Replacement) အာဂျင်တီးနား၊ အရှေ့ဂျာမနီ

အာဂျင်တီးနား၏ အစားထိုးခြင်း (Replacement) နည်းလမ်း
ဆင်မြူရယ် ဟန်တင်တန် (Samuel Huntington) ၏မူဘောင်တွင်၊ အစားထိုးခြင်း (Replacement) ဆိုသည်မှာ အာဏာရှင်အစိုးရစနစ်၏ ပြိုလဲမှုကို အတိုက်အခံအုပ်စုများက ဦးဆောင်တွန်းအား ပေးခြင်း နှင့် ဒီမိုကရေစီစနစ်ကို လျင်မြန်စွာ တည်ထောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဖြစ်စဉ်သည် စပိန် (Transformation) ကဲ့သို့ အာဏာရှင် ထိပ်တန်းအုပ်စုများက ညှိနှိုင်း၍ အဆင့်ဆင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲ ခြင်း နှင့် မတူဘဲ၊ အာဏာရအဖွဲ့၏ အရှုံးနှင့် အာဏာစွန့်လွှတ်ခြင်းမှ အဓိက ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ အစောပိုင်း အာဂျင်တီးနား၏ စစ်အစိုးရပြောင်းလဲမှုသည် ဤပုံစံ၏ ထင်ရှားသော ဥပမာဖြစ်သည်။

အာဂျင်တီးနား အစားထိုးခြင်း၏ အဓိက ထူးခြားချက်များ
အာဂျင်တီးနား၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှုသည် စစ်အစိုးရ၏ တရားဝင်မှု လုံးဝပျက်စီးသွားခြင်းနှင့် အရပ်သားအတိုက်အခံများ အင်အားကြီးမားစွာ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ စစ်တပ်သည် အသွင်ကူးပြောင်းမှု၏ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ အာဏာကို လက်နက်ချခဲ့ရသည်။

၁။ တွန်းအားပေးမှု (Catalyst): စစ်ရေးရှုံးနိမ့်ခြင်း
အရေးပါဆုံး အချက်မှာ ၁၉၈၂ ခုနှစ်တွင် ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်းနှင့် ဖြစ်ပွားသော ဖော့ကလန်/မာလ်ဗီး နပ်စ် စစ်ပွဲတွင် စစ်တပ်၏ ရှုံးနိမ့်မှု ဖြစ်သည်။ ဤစစ်ရှုံးမှုသည် ပြည်သူလူထုနှင့် စစ်တပ်အတွင်း၌ပါ အာဏာသိမ်းအဖွဲ့ (junta) ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် တရားဝင်မှုကို လုံးဝပျက်စီးစေ ခဲ့သည်။

၂။ အတိုက်အခံ၏ ဦးဆောင်မှု
စစ်တပ် ပြိုလဲရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော နိုင်ငံရေး လစ်ဟာမှုကို ခိုင်မာပြီး စည်းရုံးထားသော အရပ်သား အတိုက်အခံများက ချက်ချင်း ဝင်ရောက် ဖြည့်ဆည်းခဲ့သည်။ နိုင်ငံရေးပါတီများနှင့် အလုပ်သမား သမဂ္ဂများက လျင်မြန်စွာ အရှိန်ရလာပြီး ဒီမိုကရေစီသို့ ခြွင်းချက်မရှိ ချက်ချင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။


၃။ လျင်မြန်သော တည်ထောင်မှု (Fast Installation):
စစ်အစိုးရသည် ညှိနှိုင်းနိုင်စွမ်း သို့မဟုတ် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိသောကြောင့် ၁၉၈၃ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် လွတ်လပ်ပြီး အပြိုင်အဆိုင်ရှိသော ရွေးကောက်ပွဲများကို အလျင်အမြန် ကျင်းပပေးရန် ဖိအားပေးခံခဲ့ရသည်။ ဤရုတ်တရက် အာဏာလွှဲပြောင်းပေးရခြင်းကြောင့် စစ်တပ်သည် ယခင် လူ့အခွင့်အရေး ချိုးဖောက်မှုများအတွက် နိုင်ငံရေးအရ ကင်းလွတ်ခွင့်များ (immunity) ကို ကြိုတင်ရယူနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

၄။ ကိုယ်ပိုင်လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ပျက်ကွက်ခြင်း
စစ်တပ်သည် ရာထူးမှ မဆင်းမီ “ညစ်ပတ်သောစစ်ပွဲ” (Dirty War, ၁၉၇၆-၁၉၈၃) ကာလအတွင်း ကျူးလွန်ခဲ့သော ပြစ်မှုများအတွက် တရားစွဲဆိုခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ကိုယ်ပိုင်လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ဥပဒေကို ပြဋ္ဌာန်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သို့သော် ဤကြိုးပမ်းမှုသည် နိုင်ငံရေးအရ ကျရှုံးခဲ့ပြီး အာဏာရလာသော အရပ်သား အစိုးရသစ် ဖြစ်သည့် သမ္မတ ရာအူးလ် အာဖွန်စင် (Raúl Alfonsín) က ချက်ချင်း ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။

အချုပ်အားဖြင့်၊ အာဂျင်တီးနား၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှုသည် အစားထိုးခြင်း (Replacement) ဖြစ်ရခြင်းမှာ အာဏာရှင်အစိုးရစနစ်သည် အကျပ်အတည်းနောက်တွင် နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုများကြောင့် အနိုင်ယူ ဖယ်ရှားခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဒီမိုကရေစီ အတိုက်အခံများက အစိုးရစနစ်သစ်၏ စည်းကမ်း သတ်မှတ်ချက် များကို ချမှတ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဟန်တင်တန်၏ မူဘောင်အရ အရှေ့ဂျာမနီ (German Democratic Republic – GDR) ၏ ဖြစ်စဉ်သည် လူထုအုံကြွမှုနှင့် အစိုးရ၏ ချက်ချင်းပြိုလဲခြင်း မှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သောကြောင့် အစားထိုးခြင်း (Replacement) နည်းလမ်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သို့သော် အာဏာရှင်စနစ် ပြိုလဲပြီးနောက် ၎င်းသည် အနောက်ဂျာမနီ (Transformation) ကဲ့သို့ နှေးကွေးသည့် ပုံစံဖြင့် မဟုတ်ဘဲ လျင်မြန်သော ပေါင်းစည်းရေး (Reunification) ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

အရှေ့ဂျာမနီ၏ အစားထိုးခြင်း (Replacement) နှင့် ပြိုလဲခြင်း

အရှေ့ဂျာမနီတွင် အာဏာရှင်စနစ် ပြိုလဲခြင်းသည် ပြည်တွင်းမှ အစိုးရ၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ပြည်သူ့ဆန္ဒပြမှုနှင့် ပြင်ပဖိအားများ ပေါင်းစပ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။


၁။ အာဏာရှင်စနစ်၏ ပြိုလဲမှု အကြောင်းရင်းများ
အရှေ့ဂျာမနီ၏ ကွန်မြူနစ်အုပ်ချုပ်ရေး (SED ပါတီ) သည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ၎င်း၏တရားဝင်မှု လုံးဝနီးပါး ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ပြည်တွင်း စီးပွားရေး ပျက်စီးခြင်း- ဆိုရှယ်လစ် စီမံကိန်း စီးပွားရေးစနစ်သည် ပျက်စီးခဲ့ပြီး အရှေ့ဂျာမနီ ပြည်သူများသည် အနောက်ဂျာမနီ၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မကျေမနပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လူထု၏ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထွက်ခွာခြင်း- ၁၉၈၉ ခုနှစ် နွေရာသီတွင် ဟန်ဂေရီနှင့် ချက်ကိုစလိုဗက်ကီးယားတို့မှတစ်ဆင့် အနောက်သို့ ဒုက္ခသည်များ အစုလိုက်အပြုံလိုက် စီးဆင်းထွက်ခွာမှု (Exodus) သည် အစိုးရကို နိုင်ငံတကာ ဖိအားပေးမှုနှင့် ပြည်တွင်းမှ တရားဝင်မှု ဆုံးရှုံးစေခဲ့သည်။

လူထု ဆန္ဒပြမှု (Peaceful Revolution)- ၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလမှစ၍ လိုက်ပ်ဇစ် (Leipzig) မြို့တွင် “တနင်္လာနေ့ ဆန္ဒပြပွဲများ” (Montagsdemonstrationen) ဟု လူသိများသော ငြိမ်းချမ်းသော ဆန္ဒပြပွဲများ တိုးပွားလာခဲ့ပြီး ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် လွတ်လပ်ခွင့်ကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။

၂။ အစားထိုးခြင်း အခိုက်အတန့်
အာဏာရှင်စနစ်မှ ထိပ်တန်း အုပ်စုများသည် (ဟန်ဂေရီကဲ့သို့) ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းမရှိဘဲ အခြေအနေကို လုံးဝ လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။

ဘာလင်တံတိုင်း ပြိုလဲခြင်း (၁၉၈၉ နိုဝင်ဘာ ၉)- ဤသည်မှာ အာဏာရှင်စနစ် ပြိုလဲခြင်း၏ အမှတ်သင်္ကေတ ဖြစ်သည်။ အစိုးရ၏ မှားယွင်းသော သတင်းထုတ်ပြန်မှုတစ်ခုကြောင့် နယ်စပ်ဂိတ်များ ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ရပြီး ပြည်သူများက နယ်စပ်စည်းကို ကျော်လွှားခဲ့ခြင်း သည် အာဏာရှင်စနစ်အပေါ် ပြည်သူ့အာဏာ အနိုင်ရခြင်းကို ဖော်ပြသည်။

ကွန်မြူနစ်ပါတီ၏ အာဏာ ဆုံးရှုံးခြင်း- ဘာလင်တံတိုင်းပြိုလဲပြီးနောက် မကြာမီ SED ပါတီ၏ အာဏာ လက်ဝါးကြီးအုပ်မှုအား ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေမှ ဖယ်ရှားခဲ့သည်။ အာဏာကို စစ်တပ် သို့မဟုတ် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့များက ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

အတိုက်အခံ၏ အောင်ပွဲ- စစ်တပ်၏ ပြိုလဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် နိုင်ငံရေး လစ်ဟာမှုကို အရပ်ဘက် အတိုက်အခံအုပ်စုများ (ဥပမာ- New Forum) နှင့် အနောက်ဂျာမနီက ထောက်ခံသော နိုင်ငံရေးပါတီများက လျင်မြန်စွာ ဖြည့်ဆည်းခဲ့သည်။

၃။ အသွင်ကူးပြောင်းမှု၏ ရလဒ်- ပေါင်းစည်းရေး
အာဂျင်တီးနားကဲ့သို့ အစားထိုးခြင်း နည်းလမ်းဖြင့် ဒီမိုကရေစီကို တည်ထောင်ခဲ့သော်လည်း အရှေ့ဂျာမနီသည် နိုင်ငံတော် ပေါင်းစည်းရေး လမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်း လိုက်ခဲ့သည်။
ပထမဆုံး လွတ်လပ်သော ရွေးကောက်ပွဲ (၁၉၉၀ မတ် ၁၈)- အရှေ့ဂျာမနီသည် ၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်တွင် ပထမဆုံး လွတ်လပ်သော ရွေးကောက်ပွဲကို ကျင်းပခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ရလဒ်မှာ အနောက်ဂျာမနီနှင့် ပေါင်းစည်းရေးကို ထောက်ခံသော ပါတီများ ကြီးမားစွာ အနိုင်ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အနောက်ဂျာမနီ၏ လွှမ်းမိုးမှု- ပေါင်းစည်းရေးသည် အရှေ့ဂျာမနီကို အနောက်ဂျာမနီ (Federal Republic of Germany – FRG) က “သိမ်းသွင်းခြင်း” (absorption) သို့မဟုတ် ပူးပေါင်းပါဝင်ခြင်း (accession) ပုံစံဖြင့် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အရှေ့ဂျာမနီ၏ နိုင်ငံရေး အထက်တန်းလွှာဟောင်း များက ဒီမိုကရေစီစနစ်၏ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်များကို မချမှတ်နိုင်ခဲ့ဘဲ အနောက်ဂျာမနီက ချမှတ်သည့် စည်းကမ်းများအတိုင်း လက်ခံခဲ့ရသော “အစားထိုးခြင်း” ၏ နောက်ဆုံးရလဒ် ဖြစ်သည်။

အချုပ်အားဖြင့်၊ အရှေ့ဂျာမနီ၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှုသည် စစ်တပ်၏ ရှုံးနိမ့်မှု (အာဂျင်တီးနား) ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ပြည်သူ့အင်အားနှင့် ပြင်ပအင်အား (ဆိုဗီယက်၏ နောက်ဆုတ်မှု) ကြောင့် အာဏာရှင်စနစ် ရုတ်ခြည်း ပြိုလဲသွားခြင်းကြောင့် အစားထိုးခြင်း ပုံစံဖြင့် စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း (Transplacement) သည် အာဏာရှင်စနစ်မှ ဒီမိုကရေစီသို့ အသွင်ကူးပြောင်း ခြင်း၏ အရှုပ်ထွေးဆုံးနှင့် ညှိနှိုင်းမှုအများဆုံး ပုံစံဖြစ်သည်။ ဤနည်းလမ်းသည် အာဏာရအစိုးရမှ အထက်တန်းအုပ်စုများ (Softliners) နှင့် အတိုက်အခံအုပ်စုများ (Opposition) တို့သည် ပါဝါမျှဝေခြင်း ဆိုင်ရာ အခင်းအကျင်းတစ်ခု (ဥပမာ- ရွေးကောက်ပွဲ သို့မဟုတ် ညှိနှိုင်းမှု စားပွဲဝိုင်း) မှတစ်ဆင့် အတူတကွ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြသည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်သည်။

ပိုလန်- ကွန်မြူနစ်စနစ်မှ ညှိနှိုင်းမှုဖြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း
ပိုလန်သည် အရှေ့ဥရောပတွင် ကွန်မြူနစ်အုပ်ချုပ်မှု အဆုံးသတ်ရာ၌ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ပုံစံ၏ အထင်ရှားဆုံး ဥပမာဖြစ်သည်။


ထူးခြားချက်များ- အာဏာရှင်၏ တံခါးဖွင့်မှုနှင့် အတိုက်အခံ၏ စုစည်းမှု

စတင်ရခြင်း- ၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များနှောင်းပိုင်းတွင် ပိုလန်၏ ကွန်မြူနစ်အစိုးရ (Polish United Workers’ Party) သည် စီးပွားရေး ပျက်ကွက်မှုများနှင့် ပြည်တွင်း ဆန္ဒပြမှုများ (အထူးသဖြင့် Solidarity ဟုခေါ်သော အလုပ်သမားသမဂ္ဂ၏ လှုပ်ရှားမှု) တို့ကြောင့် နိုင်ငံကို ထိန်းချုပ်ရန် မတတ်နိုင်တော့ပေ။


ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ဆန္ဒ (Softliners)- အစိုးရအတွင်းမှ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမားများသည် အာဏာ ဆုံးရှုံးသွားရခြင်းထက် အတိုက်အခံနှင့် ညှိနှိုင်းကာ အာဏာကို မျှဝေထိန်းချုပ်ခြင်း သည် ပိုမိုကောင်းမွန်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
အဓိက ယန္တရား- စားပွဲဝိုင်း ဆွေးနွေးပွဲ (Round Table Talks) (၁၉၈၉)- ဤသည်မှာ Transplacement ၏ အဓိက အခိုက်အတန့်ဖြစ်သည်။ အစိုးရအဖွဲ့ (အာဏာရှင်) နှင့် Solidarity ဦးဆောင်သော အတိုက်အခံအဖွဲ့တို့သည် နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ စားပွဲဝိုင်းတွင် တွေ့ဆုံဆွေးနွေးခဲ့သည်။

ရလဒ်- ညှိနှိုင်းထားသော ရွေးကောက်ပွဲ- ဆွေးနွေးမှု၏ ရလဒ်မှာ လွတ်လပ်မှုတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းရှိသော ရွေးကောက်ပွဲ ကို ကျင်းပရန် သဘောတူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ပါလီမန် အောက်လွှတ်တော် (Sejm)- ထိုင်ခုံ ၆၅% ကို ကွန်မြူနစ်ပါတီနှင့် ၎င်း၏ မဟာမိတ်များအတွက် ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသည်။
ပါလီမန် အထက်လွှတ်တော် (Senate)- ထိုင်ခုံအားလုံးကို လွတ်လပ်စွာ ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။

Trans placement ဖြစ်ရခြင်းအကြောင်း- ကွန်မြူနစ်တို့သည် ၎င်းတို့၏ အာဏာရှင်စနစ် ပြိုလဲခြင်းကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ဒီမိုကရေစီနည်းကျ ရွေးကောက်ပွဲများ ပြုလုပ်ရန် သဘောတူခဲ့သည် (Transformation ၏ အစိတ်အပိုင်း)။ သို့သော် အတိုက်အခံကို ပါတီများအားလုံး လွတ်လပ်စွာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့် အပြိုင်အဆိုင် အခင်းအကျင်း ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးခဲ့ခြင်း (Replacement ၏ အစိတ်အပိုင်း) ကြောင့်ဖြစ်သည်။

ချီလီ- မဲဆန္ဒခံယူပွဲမှတစ်ဆင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း
ချီလီသည် ဗိုလ်ချုပ် အော်ဂတ်စ်တို ပီနိုချေး (Augusto Pinochet) ဦးဆောင်သော ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သည့် စစ်အစိုးရအောက်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိခဲ့သည်။ ချီလီ၏ ကူးပြောင်းမှုသည် ဥပဒေရေးရာ အခြေခံမူကို အာဏာရှင်စနစ်က စတင်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ်အား အတိုက်အခံများ၏ လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ကြောင့် Trans placement ပုံစံ ဖြစ်သည်။

ထူးခြားချက်များ- စစ်အစိုးရ၏ “ထွက်ပေါက်” ကို အတိုက်အခံက သိမ်းပိုက်ခြင်း
အာဏာရှင်စနစ်၏ စည်းမျဉ်း- ၁၉၈၀ ခုနှစ် ချီလီဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေကို ပီနိုချေး စစ်အစိုးရက ရေးဆွဲခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤဥပဒေအရ စစ်အစိုးရသည် ၁၉၈၈ ခုနှစ်တွင် သမ္မတရာထူးအတွက် ဆန္ဒခံယူပွဲ (Plebiscite) ကျင်းပရန် သတ်မှတ်ထားသည်။
“Yes” မဲ: ဆန္ဒခံယူပွဲတွင် ပီနိုချေးကို နောက်ထပ် ၈ နှစ် သမ္မတအဖြစ် ဆက်လက်ထားရှိရန် ခွင့်ပြုမည်။
“No” မဲ: ဆန္ဒခံယူပွဲ ရှုံးနိမ့်ပါက လွတ်လပ်သော ရွေးကောက်ပွဲများ ကျင်းပရန် လိုအပ်မည်။

ပူးပေါင်းပါဝင်မှု (Opposition’s Role)- ပီနိုချေးသည် ၎င်း ဆက်လက်အာဏာရရှိရန် ဤဆန္ဒခံ ယူပွဲကို စီစဉ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အတိုက်အခံအုပ်စုများ (ပါတီ ၁၆ ပါတီပါဝင်သော Concertación မဟာမိတ်အဖွဲ့) သည် စည်းမျဉ်းများကို လက်ခံကာ ပူးပေါင်းပါဝင်ခဲ့ပြီး “No” ဟူသော မဲရရှိရန် ရည်ရွယ်၍ ကြီးမားသော စည်းရုံးလှုံ့ဆော်မှုကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

ရလဒ်- စစ်အစိုးရ၏ အရှုံး- ၁၉၈၈ ခုနှစ် ဆန္ဒခံယူပွဲတွင် “No” မဲ (၅၆%) အနိုင်ရခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ စစ်အစိုးရက စတင်ခဲ့သည့် ဥပဒေရေးရာ လုပ်ငန်းစဉ်မှတစ်ဆင့် စစ်အစိုးရ၏ အရှုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။
Transplacement ဖြစ်ရခြင်းအကြောင်း- ပီနိုချေး၏ စစ်အစိုးရသည် ဆန္ဒခံယူပွဲကို စတင်လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ထွက်ပေါက်ကို ဖွင့်ပေးခဲ့သည် (Transformation)။ သို့သော် အာဏာရှင်၏ ထိန်းချုပ်မှု လျော့ရဲသောကြောင့် အတိုက်အခံသည် ထိုအခွင့်အရေးကို ယူပြီး စစ်အစိုးရကို မဲဖြင့် အောင်မြင်စွာ အစားထိုးခဲ့သည် (Replacement)။ ထို့ကြောင့် ဤဖြစ်စဉ်သည် အာဏာရှင်စနစ်နှင့် ဒီမိုကရေစီအင်အားစုများ၏ ပါဝင်မှုနှင့် ညှိနှိုင်းမှု၏ ပေါင်းစပ်မှု ဖြစ်သော Transplacement ပုံစံဖြစ်သည်။

Similar Posts